Sponsors

Hoofdsponsor

Klien Sjiet (264): Vies, racen, stank, roze substantie en vertrouwd

13 september 2021 10:15


Iedere week wordt hier het wel een wee van onze club besproken. Deze week week 36. Deze column is buiten verantwoordelijkheid van het bestuur en de webredactie.

In de hemel is geen bier - Tom Manders (1970)

Kerstmis
Dinsdagmiddag leg ik het laatste interview voor de presentatiegids af. Dit gebeurt in de kapperszaak bij Frans Germ Groen. Eerst laat ik mij knippen, want ik ben er nu toch. Als ik op mijn beurt wacht, klinkt er nota bene ‘Thank gods it’s Christmas’ door de geluidsboxen. Het moet niet gek worden. Net nog zag ik een mus dood van het dak vallen, zo heet is het buiten, en nu hoor ik ineens een kerstnummer. Morgen maar alvast pepernoten inslaan, besluit ik.

Prikken
Donderdagavond naar het derde in De Waaie. Allemaal vertrouwde gezichten op één na, want ik ontwaar Jort Hibma. Jawel! Hij woont al een tijd niet meer in ons dorp, maar ergens verderop in het land. Ik ben te lui om uit te zoeken waar dat ook alweer is. Maar hij is lid van onze club gebleven en voetbalt daarom deze avond mee. Het spel van het derde bekoort mij, maar de ambiance niet, want de toeschouwers worden voortdurend lastiggevallen door prikkende insecten, maar ik ben al gevaccineerd, schrijf ik flauw. Ik houd het een helft vol.

Vies
Het is vrijdagavond rustig in de kantine. Desondanks vermaak ik mij wel. “At d’r maar bier is, dink?” Kijk, en dat vind ik dus zwaar overdreven, hè. Volgens mij heb ik het hier al eens vaker gezegd, maar ik vind bier eigenlijk helemaal niet lekker, maar het voordeel ervan is dat je er meer van op kunt dan fris en bovendien draagt het bij aan de gezelligheid. Maar ik zal thuis nooit een flesje bier opentrekken. Bah!

Racen
Kewin Koers deelt die avond mede dat hij zaterdagmiddag kantinedienst heeft. Dat is altijd gezellig, leert mij de ervaring. Blijkbaar is mijn aversie tegen formule (ik weiger het met een hoofdletter te schrijven) 1 vooruitgesneld (what’s in the word…), want Kewin vraagt beleefd of de televisie zaterdagmiddag dan wel op autoracen mag staan. “Fansels”, antwoord ik, “gyn probleem.” Maar weten jullie wel wat ik mij afvraag? Zou deze rôndsysrijerij ook zo populair geworden zijn als Max Verstappen niet zo goed bleek te zijn? Zeker weten van niet.

Bedrijvigheid
Wat al een bedrijvigheid zaterdagochtend vroeg. Heerlijk. Sandra Wadman zorgt in de bestuurskamer niet alleen voor de vrolijkheid, zij zorgt er tevens voor dat alles vlekkeloos verloopt. Zij is de vraagbaak. Zij regelt bijvoorbeeld reserveshirts, of de teams thee of limonade krijgen en ze wijzigt ad hoc de kleedkamerindeling.

Stank
Dat laatste komt door de stank die uit kleedkamer 4 komt. De leider van Leovardia VR 1 komt zich terecht beklagen in de bestuurskamer. De ammoniastank is inderdaad niet te harden. Logisch dat de vrouwen zich hier niet willen omkleden. Dit is natuurlijk allesbehalve reclame voor de club. De columnist traceert waar de stank vandaan komt en gooit wat spul uit de fles WC-eend in de pot. Verder zoekt hij nog tevergeefs naar een luchtverfrisser. 

Vroeg
Ik had het net inderdaad over vrouwenvoetbal en ja, ik heb het ook nog over zaterdagochtend vroeg. Vrouwen 2 speelt namelijk op het ongewone tijdstip van 10.00 uur. Aan de speelsters te horen zijn ze opgelucht dat het bij deze ene keer blijft. De vrouwen zijn dan wel opgelucht, kleedkamer 4 nog steeds niet ondanks mijn pogingen…

Stang
De grote stang van één van de goals op het hoofdveld blijkt dwarsdoor. Ook dat nog. Hoe kan dat nu weer? Geen idee. Maakt ook niet uit, het zal gerepareerd dienen te worden en dat zal vast snel gebeuren.

Nieuwe vrijwilligers
In de bestuurskamer kom ik Alfred Miedema tegen. Hij gaat een nieuwe kantinevrijwilliger inwerken. Op de vraag of de oproep voor nieuwe kantinevrijwilligers op social media veel respons heeft opgeleverd, geeft Alfred tot mijn grote vreugde aan dat de oproep een aantal nieuwe vrijwilligers heeft opgeleverd. Ook Sandra komt met goed nieuws, want ook de oproep voor vrijwilligers bij de entree tijdens de wedstrijden van het eerste levert nieuwe mensen op.

Fotosessies
Tussen al deze ‘avonturen’ door zetten Jelke de Jager en de columnist de geïnterviewden voor de presentatiegids op de foto. In de middag de tweede helft.

Roze substantie
Tijdens de wedstrijd van JO109-1 ontdek ik een behoorlijk grote, vieze, kleverige roze substantie op het hek rondom het hoofdveld. Het heeft veel weg van kauwgum, maar dan heeft degene die het achtergelaten heeft wel een hele grote mond. En nee: het is niet van mij… Ik haal een emmertje met sop en Jelke de Jager verwijdert vervolgens deze troep. Ook weer geregeld.

Vertrouwd
En voor het eerste sinds maart 2020 kunnen we zaterdagmiddag na de wedstrijd weer even een biertje in de kantine kopen. Het voelt niet eens onwennig, maar juist meteen vertrouwd. 

St.-Anna 1
Er mist zondagmiddag een aantal spelers. Mede hierdoor zakt de gemiddelde leeftijd naar zo’n twintig jaar gemiddeld. Desondanks heeft men geen enkel probleem met tegenstander Warga, maar misschien miste deze ploeg ook wel een aantal spelers…

Lang
Ja, het is deze week een behoorlijk lange column. Er is ook zoveel gebeurd; eigenlijk had ik de column nog wel langer kunnen maken, maar ik heb keuzes gemaakt. Maar als het uiteindelijk zondagavond is, dan is het op een gegeven moment: “Oogjes dicht en snaveltjes toe. Slaap lekker…”

Tot de volgende week.
Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!